2017/06/13

حلوای سیاه


امروز میخوام اون حلوای عجیب الخلقه ای که خیلی وقته قولش رو داره بودم رو بهتون معرفی کنم.

این قیری که توی تصویر میبینید بر خلاف تصور اولیه تون، یه موجود خوشمزه است و بسیار مفید.

حلوای سیاه یا "حلوا سیاهو" (آخه ما بوشهری ها یه "او" آخر همه کلمه ها میذاریم!) یه مدل دیگه از حلواهای معروف هست که در بوشهر برای تقویت خانمی که زایمان کرده درست میکنند. این حلوا خیلی خاصیت داره. دلیلش هم اینه که کلا هیچ آردی توش نداره و تشکیل شده از یک عالمه داروی گیاهی. بعضی از عطاری ها ادعا میکنند که 18 قلم گیاه توش داره. حالا جالبیش اینجاست که به نظر من این حلوای سیاه از اون حلوای زردچوبه و حلوای آرد سمبا هم خوشمزه تره. با وجودی که این همه ادویه توش داره، طعمش تلخ و بد نیست.

من دستور حلوا رو از خاله آقای شوهر -که تو این امر تبحر دارند- پرسیدم و برای اطمینان از حبیبه هم خواستم که از مامانش و مادر بزرگش بپرسه که حبیبه هم محبت کرد و دستور "دوای سیاه" رو هم بهم داد. حلوای سیاه از دوای سیاه تهیه میشه. این دوای سیاه یا داروی سیاه رو ما اینجا از عطاری تهیه میکنیم اما افراد با تجربه ای (مثل مادر بزرگ حبیبه) هم هستند که خودشون در خانه این دارو رو درست میکنند. کیفیت داروی سیاه از عطاری به عطاری فرق میکنه. و حتی همین موضوع باعث تفاوت در طعم حلوا هم خواهد شد. مثلا من خودم که زایمان کرده بودم مامان بزرگ بچه ها به مامان حبیبه سفارش داده بود که از یه عطاری معتمد در روستا واسه ام داروی سیاه تهیه کنند. اما اون که تمام شد یه بار داروی سیاه رو همینجا از یه عطاری توی شهر خریدن که متاسفانه به دلیل بیش از حد زیاد بودن زیره سبزش، خیلی طعمش جالب نبود! پس کیفیت داروی سیاه هم نقش مهمی در حلوا داره. من دستور داروی سیاهی که حبیبه بهم داده رو واسه تون مینویسم میتونید با این اندازه ها یکبار وقت بذارید و تهیه کنید و برای چند سالتون داروی سیاه داشته باشید! آخه هر بار فقط یه ذره اش مصرف میشه.

این حلوای سیاه فقط یه حلوای زایمان نیست و برای تنظیم دوران پریودی و کاهش درد و تقویت رحم بسیار مفیده. فقط حواستون باشه که طبع موادش همه گرمه. پس با همین اندازه کمی که توی رسپی برای حلوا بهتون میدم درستش کنید که در خوردنش زیاده روی نشه.

حالا رسپی حلوای سیاه یا حلوای سیُو (به لهجه دشتستانی) رو با هم خواهیم دید:


برای دوای سیاه:

سیاه دانه 300 گرم 
زیره سبز 250 گرم 
رازیانه 250 گرم 
تخم گشنیز 250 گرم 
تخم شوید 150 گرم 
زنیان 100 گرم 
آویشن 20 گرم 
زردچوبه 200 گرم 
زنجبیل 100 گرم 
دارچین 100 گرم 
خسرودار 100 گرم 
فلفل سیاه 2 ق غ 


دانه های سیاه دانه و زیره سبز و رازیانه و تخم گشنیز و تخم شوید و زنیان رو در تابه ریخته و قدری تفت بدید تا بوی خامیش گرفته بشه و همه دانه ها قدری تست بشن.
حالا همه رو به همراه برگهای آویشن در دستگاه ریخته و آسیاب کنید.
این پودر رو با زردچوبه و پودر زنجبیل و پودر دارچین و پودر خسرودار و پودر فلفل سیاه مخلوط کنید.
البته استفاده از فلفل سیاه اختیاری هست.
"خُسرودار" هم یه ادویه جنوبیه که یه پودر معطره که ما از عطاری ها تهیه میکنیم و در آشپزی ازش استفاده میشه که بعدا سر فرصت توضیح خواهم داد.
یه قلم دیگه از داروهایی که در دوای سیاهو ازش استفاده میکنند ولی من در اینجا نیاوردم "قرص کمر" هست که اونم به صورت حبه یا دونه ای میتونید از عطاری تهیه کنید و با بقیه مواد آسیابش کنید.
در کل این داروی سیاه تشکیل شده از چندین ماده گیاهی مقوی با خاصیت. پس حلوایی که با این دارو درست میشه هم بسیار مقوی خواهد بود.
اگر شما رژیم خاصی دارید و نمیخواید که از روغن و شکر برای تهیه حلوا استفاده کنید؛ یه شیوه مصرف دیگه این دارو اینه که با مقداری خرما چنگ بزنید و برای خودتون باهاش حلوا خرمایی درست کنید.
ولی من چون مصرف روغن محلی رو مفید میدونستم؛ بعد از زایمانم از مامان بزرگ خواسته بودم که حلوای سیاه رو با روغن جامد خانگی دستساز خودشون و شیره خرما برام درست کنن که هم بیخودی شکر سفید نخورده باشم هم شیره خرمای مقوی خورده باشم!


دستور حلوای سیاه به روایت مامان بزرگ بچه ها:


دوای سیاه 4 ق غ 
روغن ربع لیوان 
شکر 7 ق غ 
آب 1 لیوان 



خب ... این اون داروی سیاه کذایی هست که دستورش رو بهتون دادم.



داروی سیاه یا دوای سیاه رو توی روغن میریزیم. و هم میزنیم.

میتونید از روغن جامد خانگی استفاده کنید.



شکر و آب رو مخلوط کرده و هم میزنیم تا شکر حل شه.

اندازه ای که بهتون دادم یه حلوای با شیرینی مناسب بهتون میده. به دلخواه میتونید شکرش رو کم و زیاد کنید.



دیگ حاوی روغن و داروی سیاه رو روی حرارت قرار میدیم و همش میزنیم تا روغن کاملا داغ بشه.
این مثل حلواهای دیگه نیست که نیاز به بو دادن داشته باشه. چون ادویه ها قبلا بو داده شدند. پس همینکه روغن گرم بشه و مخلوطمون روش کف ایجاد شه کفایت میکنه.



شربت رو اضافه میکنیم.



با حرارت متوسط حلوا رو میپزیم و مرتب هم میزنیم تا قوام بیاد.
حلوا سریع غلیظ میشه. یعنی اونقدری نیاز به پختن نداره.



از روی حرارت برمیداریم و اجازه میدیم سرد بشه.
مشاهده میکنید که اونقدری هم روغن پس نمیده.



حلوا وقتی گرمه غلظتش کمتره. هرچی سرد تر میشه غلیظ تر هم میشه.



حلوا رو گرمه و تازه مصرف کنید.
همین یک کاسه بیشتر نیست.
پس سریع خورده میشه.
هر چی باقی موند، در ظرف در بسته درون یخچال نگهداری کنید.

این حلوای قیر بر خلاف ظاهرش عطر و طعم خوبی داره. 
فقط  یک جمله تعجب بر انگیز مینویسم و خداحافظی میکنم:
"مهدی این حلوا رو دوست داره!"


براي استفاده بهتر از كارگاه آشپزسازي لطفا مبحث سوالات متداول را به صورت كامل مطالعه بفرماييد

0 comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...